The Revenge of the Spektre’s Kitchen

Het Oude Raadhuis, Hoofdweg 675 Hoofddorp

01.05.12 – 02.06.12
o. woensdag / zondag 12.00 – 17.00 uur

Ter gelegenheid van de opening op zondag 13 mei 2012;
16.30 uur muziek van Chrirenesa.

een project van Marianne Theunissen en Chris Baaten.

In de performance “Spektre’s internal walk” wordt het korte moment in 1997 herdacht dat de Mir, het Russisch ruimtestation dat 15 jaar op een afstand tussen de 296 en 421 KM rondom de aarde zweefde, werd geraakt door zijn eigen voedsel- en afvalraket. De seconde waarin de botsing plaatsvond is uitgewerkt tot een 20 minuten durende performance waarbij het zorgvuldig verpakte voedsel de Spektre bereikt, het onderdeel van de Mir dat dient als verblijfplaats voor Amerikaanse astronauten, tegen de wand van de Spektre knalt en uiteen spat in de ruimte terwijl de luchtdruk binnenin de module daalt en het aanwezige organisch materiaal opzwelt, zich vermenigvuldigt, transformeert.

In het werk van Marianne Theunissen en Chris Baaten staat de relatie tussen mens/performer en object centraal. Hun gezamenlijk werk wordt gedreven door ervaringen in en met de ruimtelijke en fysieke omgeving, naar hoe de mens zich daar fysiek en mentaal toe verhoudt. Deze ervaringsgerichte aanpak wordt zichtbaar in hun performances waarin ze (zichzelf) filmen en in hun foto’s en installaties. De gearrangeerde situaties bevinden zich op het snijpunt van het dagelijkse en de fantasie, waarin ze tegelijkertijd refereren aan de werkelijkheid en de ruimtelijke beleving van films als die van de filmset.

Chris Baaten richt de ruimte van Zoete-Broodjes in als een soort relicten winkel met beelden en kleurig geschilderde panelen waarvan we niet precies weten waar ze voor dienen.
Kenmerkend voor het werk van Chris Baaten zijn de ruimtelijke absurde collages verwijzend naar een verontrustende gevoel van culturele desoriëntatie, waar onafhankelijk van elkaar, verschillende smaak referenties samensmelten in een lastige harmonie. Het werk van Chris Baaten vertolkt een futuristische archeologie, ongepolijst en uitvergroot als een cartoon, werkend met een breed scala van invloeden van modernistisch tot vroeg middeleeuws, tegelijkertijd vertrouwd en vreemd. Het werk zinspeelt op een hedendaags kijk op het beeld waar schoonheid en alledaagsheid vergroeid zijn tot een virtuele werkelijkheid. De titel van de tentoonstelling verwijst hiernaar, cyber slijk.

Zoete-Broodjes is gelegen aan het nieuwe Witte de Withplein in Amsterdam-West. Het is een hoekpand met grote winkelramen en fungeert daardoor als een kijkdoos, vanaf het plein en de straat goed te zien en door de verlichting in de nacht ook zeer fraai. Elke tentoonstelling is onderdeel van de serie solo-tentoonstellingen genaamd ‘My Friends’, waarbij de kunstenaar op eigenzinnige wijze gebruik maakt van de ruimte (27 m2) en daarbij het experiment niet schuwt. Wij richten ons op Site Specific werk, een ruimtelijke ingreep. De kunstenaar kan 2 weken van te voren aan het werk gaan. De tentoonstellings duur is 5 weken.

Op de website kan men onder de knop projectspace informatie vinden over de projecten tot nu toe.
ZOETE-BROODJES WITTE DE WITHSTRAAT 89 AMSTERDAM

MUD

Opening/live event: zondag 13 maart om 15.00 uur

Muziek Maraatsj ten Hoorn
Tentoonstelling tot zondag 27 maart
Openingstijden : donderdag tot en met zondag van
12.00 tot 17.00 uur.

Glazen Huis, Amstel Park, Amsterdam , nabij Halte Rai, ingang de "Rode Brug" aan het einde van de Van Nijenrodeweg
Na de verbouwing van het Glazenhuis start Stichting ZET haar programmering in het Glazenhuis met de tentoonstelling MUD.

Deelnemende kunstenaars:

Gijs Assmann
Chris Baaten
Jimini Hignett
Mirjam Oosterbaan
Ulrike Rehm
Det Smeets

De herwaardering van traditionele technieken staat nu volop in de belangstelling. Is de kloof tussen het winnen van grondstoffen, de transparantie van geldstromen, betrokkenheid bij het eindproduct de oorzaak van de breedgevoelde machteloosheid onder grote delen van de bevolking? Ligt aan de basis van deze onzekerheid een verlangen ten grondslag terug te keren naar een tijd waarin ambacht en identiteit, waar timmermannen en schilders een vanzelfsprekende eenheid vormen? Ook in de beeldende kunst is er opnieuw aandacht voor vakmanschap en worden oude technieken ingezet om hedendaagse ontwikkelingen ter discussie te stellen. Een reactie op de kredietcrisis waarbij de relatie tot het product in rook is opgegaan. Richard Sennet stelt in zijn boek The Craftsman (2008) dat vakwerk niet alleen in concrete zin iets oplevert maar mogelijkheden biedt om vorm te geven aan betekenis(sen). Voor ZET een reden om voor deze tentoonstelling kunstenaars uit te nodigen die vanuit hun betrokkenheid met het materiaal/techniek (keramiek) actuele en persoonlijke vragen in hun werk verbeelden.

Chris Baaten
Gebaseerd op een obsessie voor draperieën en vouwen van 14e eeuwse uit hout gesneden Madonna’s, gebruikt Chris Baaten hedendaagse en traditionele bouw- en beeldhouwmaterialen om zijn figuratieve sculpturen te creëren die lijken te zijn ontsproten uit oorspronkelijk en primitieve cyber slijk.

Geert Bartelink, Tabitha Brouwer, Mariëtte Linders en Marisa Rappard presenteren hun werk gezamenlijk onder de titel Dolen2.

Dit begrip is een goede beschrijving voor niet alleen de inhoud van hun werk, maar ook voor de manier van werken en hun houding daarin. Als kunstenaar bevinden zij zich in een zee van informatie, waar zij zich al spoorzoekend een weg door banen. Wat voor de toeschouwer resteert, zijn de sporen van dit dolende proces in de vorm van (meestal) tekeningen en schilderijen.

Het werk toont een ogenschijnlijk verleidelijke wereld. Door het ambachtelijk gebruik van klassieke materialen als potlood en verf en een op afstand lieflijk ogende sfeer, lokken zij de kijker het beeld in. Daar aangekomen wachten de toeschouwer echter verwarrende taferelen.

De eerste DOLEN presentatie, op de Kunstvlaai 2010 (ook namens P.ART of your life) was gericht op het onderzoeken van onderlinge overeenkomsten en tegenstellingen in hun werk. In DOLEN 2 verbreden zij hun blik door werken van nog twee kunstenaars (Bernice Siewe en Chris Baaten) op te nemen in hun tentoonstelling. Daarnaast zal een gezamenlijk locatiespecifiek werk (van de vier initiators) onderdeel uitmaken van de tentoonstelling. Hierin zullen zij de wisselwerking tussen hun werk diepgaander onderzoeken.

In "DOLEN 2" worden beelden van Chris Baaten en foto's van Bernice Siewe opgenomen.

Openingstijden: tijdens tentoonstellingen op
donderdag t/m zaterdag van 13.00 tot 17.00 uur en verder op afspraak.

1K Projectspace neemt deel aan de Kunstvlaai/Art Pie
met het werk van Chris Baaten in de Zuiveringshal
opening zaterdag 15 mei van 16.00 tot 19.00 uur in Cultuurpark Westergasfabriek

kunstvlaai 2010
1 kprojectspace

etalages Zeeheldenbuurt

Kunstetalages Zeeheldenbuurt
13 Juni tot 31 Augustus
De adressen van de etalages:
Gebied tussen de Zoutkeetsgracht en de Houtmanskade

Dirk Hartoghstraat 41, 45
van Heemskerckstraat 42, 46
Roggeveenstraat 109.165

Rondleiding langs de etalages met de Kunstenaar
op Zaterdag 13 Juni. 15.30 uur
verzamelen bij de Kunsttafel, Zoutkeetsplein
www.kunsttrajectamsterdam.nl

Chris Baaten toont grillige, cartooneske beeldjes die gemaakt zijn van aluminium, brons en piepschuim.
Voor deze tentoonstelling in de Zeeheldenetalages heeft hij een aantal achtergronden in strakke, felle kleurbanen geschilderd die een prachtige tegenstelling vormen met zijn weerbarstige ruimtelijke werk.

Tot en met 28 Juni is in 1K projectspace van Chris Baaten ook het werk "Stervelingen" te zien.
1K project space 1e Keucheniusstraat 13 hs
( Staatsliedenbuurt)
zaterdag 2-6 en op afspraak, 020 - 77 31 914

In January 2009 I will participate in a show curated by Nina Bovasso,
The "I love the Benelux" show in Virgil gallery in New York.
Together with Marianne Theunissen, Frans van Tartwijk, Serge Onnen,
Philip Akkerman, Marian Roosen, and many others.

The opening is Saturday, January 10, 2008
and it closes on February 14, 2008.
The opening reception will take place on Saturday, January 10 from 6-9 pm.

An english transcription of this text can be found below

Tekst van Gijs Assmann over de beelden van Chris Baaten n.a.v. de tentoonstelling 'Never use a plate that has been fired up the devils asshole' in RC de Ruimte te IJmuiden, 2008.

"Het werk van Chris Baaten wordt bevolkt door geesten in monnikspijen, woeste totems en figuren die zo lijken te zijn weggewandel uit Middeleeuwse kapitelen. Het werk oogt rauw, niet zozeer door de afwerking, maar meer omdat het ons confronteert met aspecten van ons menszijn die wij liever verborgen houden als angsten, driften en onhebbelijkheden. Chris Baaten toont ons de werkelijkheid achter het masker kaal en naakt. Zijn beelden ogen alsof hij ze net uit de modder onttrokken heeft, of uit het smeedvuur ontworsteld, en nu helder zichtbaar in het daglicht gezet. Dit karakter maakt dat de beelden ervaarbaar zijn en niet als gedachte leesbaar. Het verlangen deze staat van menszijn te willen ervaren en tonen vereist een zekere mate van gevoeligheid. Hoewel schijnbaar in tegenstelling met het ruwe karakter van de beelden zit in deze sensibiliteit de werkelijke intimiteit en betekenis van het werk."

Chris Baaten's work is inhabited by furious totems, spirits in monkish robes, and figures that seem to have escaped from a medieval chapiter. The work seems raw, not so much the finish as the way it confronts us with aspects of our humanity we'd prefer to keep hidden-our fears, urges and incorrigibilities. Chris Baaten lays bare the reality behind the mask with sculptures that look as if he has dragged them up out of viscous mud or drawn them out of the heart of a furnace before putting them on display in the clear light of day. They are sculptures to experience rather than read as thoughts. Plunging into and presenting this very human state requires great sensitivity from the artist, a sensibility that appears at first to be at odds with the rawness of the work, but ultimately emerges as the key to its intimacy and real meaning.